در ميليارد احتمال خطار در خونريزى ، مساوى احتمال مبارزه با خدا را در بردارد بازوى قدرتمند على بن ابي طالب ( ع ) كه او را در رديف اول از سلحشوران قرون و اعصار قرار داده است ، وى را از بازى با شمشير سخت هراسناكش مىسازد و همواره در ميدانهاى نبرد كه مرز زندگى و مرگ است ، او را وادار مىسازد كه جنگ را تا عصر و نزديكى تاريكى به تأخير بيندازد ، زيرا ساعتهاى واپسين روز ، حالت خستگى و سستى پيش از ظهر است و در نتيجه خونريزى تقليل پيدا مىكند ، و كسانى كه مجروح شده‌اند ، از تاريكى استفاده كرده مىتوانند ميدان جنگ را ترك كنند و آنان كه رو به ميدان جنگ مىروند ، تاريكى شب مانع رسيدن آنان به مرز زندگى و مرگ شود و با غروب آفتاب درهاى ديگرى از رحمت الهى بر روى خاكنشينان باز مىشود و سربازان مىتوانند با دلهاى حساستر متوجه بارگاه خداوندى گردند . اين احساس ناتوانى كه مقدسترين توانائىهاى انسانى است ، رديف على بن ابي طالب ( ع ) را از قدرت - پرستان ناتوان جدا مىكند و او را حاكم بر قدرت نشان مىدهد نه محكوم و بردهء قدرت . 3 - هر اندازه كه شاخه‌هاى مالكيت بر خود ، از نظر كميت و كيفيت افزايش پيدا مىكند ، از فشار جبرى قدرت كاسته مىشود . 4 - تأسف و شكنجه اى كه قدرتمند مالك بر شخصيت خود ، در موقع خطاى قدرتش تمام سطوح روانى او را فرا مىگيرد و هستى او را در تاريكىها فروميبرد ، بسيار ناگوارتر از سوز و گداز كسى است كه خطاى قدرتمند گريبان او را گرفته است . 5 - بدان جهت كه بهره بردارى از قدرت براى مالك شخصيت خود ، از روى محاسبهء عقل و وجدان صورت مىگيرد ، هراسى از رويدادهاى محاسبه نشده و دشمنان كمين گرفته به خود راه نمىدهد ، زيرا اين قدرتشناس با هدف - گيرى والائى كه دارد ، تا آنجا كه مقدور است مسامحه در تحصيل قدرت